• شنبه ۲۳ دی ماه، ۱۳۹۶ - ۱۱:۴۱
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 9610-4194-5
  • خبرنگار : 68013
  • منبع خبر : گزارش

زندگی به سبک شهدا؛

ژیلا مقبل، شهید علم و دانش

شهیده ژیلا مقبل روز بیست و یکم آبان ماه سال 1340 در خانواده ای متدین و علم دوست از اهالی سنندج دیده به جهان گشود. او در میان برادران و خواهران تحصیل کرده اش پرورش یافت و به تأسی از فضای فرهنگی خانه، او نیز برای تحصیل و تربیت علمی، تلاش فراوانی از خود نشان داد. خانواده اش از زمره خانواده هایی است که فرزندان خدمتگزاری به انقلاب تقدیم کرده است .

به گزارش ایسنا، منطقه کردستان، شهیده مقبل در سال 1360 با رتبه ممتاز در رشته علوم تجربی دیپلمش را اخذ کرد و به عنوان دانش آموز رتبه اول استان انتخاب شد .

پس از گرفتن دیپلم شغل معلمی را برای خود انتخاب نمود و برای تعلیم و تربیت فرزندان این دیار، به روستای «رزاب» مریوان کوچ کرد. وی پس از یک سال خدمت صادقانه و تربیت دانش آموزان، در تاریخ هشتم شهریور ماه سال 1362، بر اثر بمبارن هوایی رژیم بعث عراق، در روستای رزاب، به همراه دو تن از همکارانش به شهادت رسید.

امتحانات شهریور ماه بود که خواهرم ژیلا ـ به همراه دو تن از همکارانش به نام های شهیده مهری رزاق طلب و شهیده شهلا هادی یاسینی به روستای رزاب رفته بودند تا امتحانت شهریور ماه را برگزار کنند. در آن روستا زن میانسالی زندگی می کرد که شوهرش را از دست داده بود و دو فرزند یتیم داشت. ژیلا و همکارانش به این خانواده رسیدگی می کردند و کمکشان می کردند. روزی که به روستا می رسند، با هم به خانه آن زن می روند و مقداری آذوقه برایشان می برند و شب را به اصرار آن خانم در آنجا می مانند .

همایون مقبل، برادر این شهیده می گوید؛ صبح روز هشتم شهریور سال 1362، ژیلا خیلی زود از خواب بیدار می شود و به کمک دوستانش سفره صبحانه را روی ایوان پهن می کنند. در حالی که چند لقمه ای بیشتر نخورده اند، چند هواپیمای عراقی وارد آسمان منطقه می شوند و در یک لحظه خودشان را بالای روستای رزاب می رسانند و آنجا را بمباران می کنند. یکی از بمب ها درست روی سفره آنها فرود می آید و ژیلا و دو همکارش به اتفاق صاحب خانه و یکی از فرزندانش به شهادت می رسند.

پدر این شهیده هم درباره ژیلا عنوان می‌کند...

من نظامی بودم و چند سالی در کرمانشاه خدمت می کردم. سال 56 بود که به سنندج منتقل شدم. برای گرفتن پرونده تحصیلی ژیلا به دبیرستانش رفته بودم که دیدم مدیر مدرسه و معلم های ژیلا از رفتنش خیلی ناراحت هستند. آن روز دبیر زبانشان که یک خانم مسیحی بود، از رفتن ژیلا خیلی ناراحت بود. در دفتر مدرسه بودیم که دبیر زبانش به من گفت: اجازه بدهید ژیلا در همین مدرسه بماند؛ ما به دلیل اخلاق خوب و استعداد خوبی که دارد به او عادت کرده ایم .

البته من نمی توانستم دخترم را بدون خانواده ام آنجا تنها بگذارم. به هر حال پرونده اش را گرفتم و از دفتر بیرون آمدم. داخل حیاط مدرسه بودیم که دیدم همان معلم مسیحی، دنبالمان می آید، از من می خواست که اجازه دهم ژیلا در آن مدرسه درسش را ادامه دهد. وقتی دید خواهشش تأثیری ندارد رو به ژیلا کرد و گفت: ژیلا جان! خودت پدرت را راضی کن که پیش ما بمانی. من مثل چشم‌هایم از تو مراقبت می کنم .

ژیلا وقتی اصرار معلم زبانش را دید، گریه اش گرفت و بغض کرد. چاره ای نداشتم باید ژیلا را با خودم می بردم. به معلم زبانش گفتم: به شما قول می دهم که گاهی ژیلا را برای دیدنتان بیاورم .

ژیلا دانش آموز خوبی برای آنها بود؛ هم با استعداد بود و هم رفتارش با هم کلاسی ها و معلمین و مسئولین مدرسه خوب بود.

هر بار که به جلسه اولیا و مربیان می رفتم، به خودم می بالیدم و به داشتن دختری مثل ژیلا افتخار می کردم. معلمین و مسئولین مدرسه همین که مرا می دیدند، از درس و اخلاق ژیلا تعریف می کردند و به من به خاطر داشتن چنین دختری تبریک می گفتند .

یک روز که برای جلسه انجمن به مدرسه رفته بودم، مدیر دبیرستان مرا بغل کرد و شروع کرد به تبریک گفتن و تحسین کردن من. علتش را که پرسیدم، گفت: به خاطر داشتن دختری مثل ژیلا. ژیلا نه تنها افتخار شماست بلکه افتخار ما هم هست.

شهرام مقبل، برادر شهیده هم می گوید...

یک روز جمعه در هوای سرد زمستان، که جاده ها هم وضع درست و حسابی نداشت، ژیلا تصمیم گرفته بود که به مریوان برگردد. وقتی آمدیم بیرون، دیدیم خیابان ها هم به خاطر سرمای زمستان خلوت است و عبور و مرور چندانی دیده نمی شود. به ژیلا گفتم هوا خوب نیست. تو هم که مجبور نیستی همین امروز خودت را به مریوان به محل کارت برسانی. بمان تا هوا خوب شود. تازه تو باید به رزاب هم بروی، که جاده اش اصلاً قابل تردد نیست؛ گفت: بچه های آنجا منتظر من هستند و همه اشان هم عاشق درس و مدرسه هستند. من با آنها قرار دارم و نمی توانم خلف وعده کنم .

خلاصه هرچه اصرار کردم دیدم تأثیری ندارد و او تصمیم گرفته که هر طور شده، خودش را به روستای رزاب برساند. نه فقط آن بار، بلکه همیشه همین طور بود. من به این همه عشق و علاقه او نسبت به مسئولیتش و دانش آموزان غبطه می خوردم.

فرزاد مقبل، برادر دیگر شهیده مقبل هم عنوان می کند...

روزهای جمعه، برنامه دو ساعته ای از رادیو سنندج پخش می شد که طرفداران ریادی داشت. در این برنامه، هر هفته معمایی مطرح می شد و به قید قرعه به افرادی که جواب صحیح داده بودند، جوایزی اهدا می شد. یک بار در این برنامه معمایی طرح کردند که خیلی سخت بود. هر کاری کردم دیدم جوابش را نمی دانم. به ناچار از ژیلا کمک خواستم و او به خاطر هوشی که داشت، معما را برایم حل کرد. جواب معما را برای رادیو فرستادم و صبر کردم که جمعه بعد برسد .

جمعه از راه رسید و من پای رادیو نشسته بودم که مجری برنامه اعلام کرد، این هفته برای معمایی که مطرح کرده بودیم قرعه کشی نداریم. چون از بین جواب هایی که برایمان فرستاده اند، فقط جواب یک نفر درست است و این شنونده خوش شانس، کسی جز آقای فرزاد مقبل نیست. وقتی اسمم را از رادیو شنیدم خیلی خوشحال شدم. ولی جواب معما را ژیلا پیدا کرده بود و من باید از او تشکر می کردم. خلاصه ژیلا با هوش و استعدادی که داشت، برای همه ما الگو بود و من خودم سعی کردم مثل خواهرم باشم، زرنگ و درس خوان.

من و ژیلا خیلی با هم صمیمی بودیم و او برایم مثل یک راهنما بود. اگر اشتباهی می کردم با آن کلام سرشار از محبتش، مرا از اشتباه در می آورد و اگر به کمک نیاز داشتم به کمکم می آمد. طوری وابسته اش شده بودم که هرگز تصور این که یک روز از او جدا باشم به مخیله ام خطور نمی کرد .

وقتی خبر شهادت ژیلا را شنیدم، چنان ضربه روحی به من وارد شد، که به مدت چهار سال لکنت زبان گرفتم؛ یعنی از سوم راهنمایی تا سال چهارم دبیرستان نمی توانستم خوب و روان حرف بزنم. تا اینکه وارد دبیرستان شدم و با کلی تقلا و زحمت توانستم، خودم را از زیر این فشار در بیاورم و لکنتم را برطرف کنم .

خواهرم بعد از شهادتش همیشه به خوابم می آمد و من با این خواب ها احساس می کردم که ژیلا می خواهد دوری اش را برایم جبران کند. اینها چیزی جز محبت کردن ژیلا به من نبود.


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: