• سه شنبه ۴ مهر ماه، ۱۳۹۶ - ۱۱:۱۸
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 967-594-5
  • خبرنگار : 68018
  • منبع خبر : گفتگو

در گفت و گو با ایسنا مطرح شد:

موسیقی امروز بیشتر دیدنی است تا شنیدنی!

موسیقی در کردستان از قدمت زیادی بر خوردار است و این دیار فرهنگی و فرهنگ دوست در هر برحه ای از زمان توانسته است که نام آوران زیادی را در عرصه موسیقی به این آب و خاک تحویل دهد.

به گزارش ایسنا، منطقه کردستان، تاریخ حاکی از آن است که بزرگان موسیقی هر دیاری در طول دوران، دنباله روهای زیادی داشته و با عشق و علاقه به آنها با در دست گرفتن آلات موسیقی، برای جاودانه ماندن نام این هنر در این مرز و بوم  تلاش کرده اند.

آری «بهرام خورشیدی» یکی از جوانان شهر سنندج است که در سال 1366 در یک خانواده فرهنگ دوست به دنیا آمد و از دوازده سالگی ساز تار را بر دست گرفت و نزد استادان بزرگ مراحل کمال را پیموده است.

در ادامه گفتگوی با این جوان چیره دست انجام گرفته است که خواندن آن خالی از لطف نیست.

ایسنا: از خودتان و چگونگی علاقه شما به موسیقی برایمان بگوید؟

علاقه من به موسیقی به دوران کودکی باز می گردد،  چون در خانواده ما پدر و برادرم بسیار به موسیقی کلاسیک عشق می ورزیدند و همیشه به صدای استادانی چون حسین خواجه امیری(ایرج)، اکبر گلپایگانی، غلامحسین بنان و... گوش فرا می دادند.

سازهایی از جمله تار، ویلن، سنتور، نی و... می بایستی این خوانندگان را همراهی کنند، بی اغراق می توانم بگویم وقتی که صدای تار را می شنیدم به طور عجیبی تحت تاثیر این ساز قرار می گرفتم وقتی که خانواده ام به ویژه مادرم این علاقه را در من دید من را به کلاس موسیقی برد و ثبت نام کرد، البته ساز پیانو، تقریبا دو سال پیانو کار کردم ولی باز هم صدای تار برایم شور و حال دیگری داشت و این بار ساز تار را تهیه کردم چون قبلا پیانو کار کرده بودم و با نت آشنایی داشتم.

این بار ساز تار را به  صورت غیر حضوری کار کردم،در اوایل به سبک استاد محمد رضا لطفی علاقه داشتم که به سبک استاد لطفی کاری در آواز بیات ترک و افشاری به مدت 20دقیقه ضبط کردم.

به مرور زمان به سبک و سیاق استاد جلیل شهناز که لقب خداوندگار تار را به او نسبت داده اند بسیار علاقه مند شدم و راه این بزرگمرد موسیقی را در پیش گرفتم و دو سال بر روی نوارهای استاد جلیل شهناز، روزی هشت الی 10 ساعت تمرین کردم و نواختم و بعد از مدتی سعادت نصیب شد و شرف یاب شدم خدمت استاد جلیل شهناز، فرهنگ شریف، فریدون حافظی و این بار توانستم به صورت حضوری از تجربه سالیان سال این اساتید استفاده و کسب فیض کنم و افتخار شاگردی را داشته باشم.

ایسنا: در چه سنی موسیقی و نواختن تار را آغاز نمودید؟

در سن 10 سالگی موسیقی را آغاز کردم و که عرض کردم ابتدا با ساز پیانو شروع کردم و بعد از دو سال که 12 ساله شدم نواختن ساز تار را شروع کردم و تا امروز ادامه داشته است.

ایسنا: پیش از هر چیز از سوابق و فعالیت های هنری خود بگویید؟

باید به این نکته اشاره کنم هنر برای ایرانیان جایگاهی بس والا داشته و دارد که بدان به چشم دیگری و از دریچه ژرف تری می نگرند،بنده هم به نیکی این قضیه را درک کرده ام که هنر با دروغ سازگار نیست به همین دلیل مفتخرم که پا به این عرصه یعنی موسیقی اصیل ایران گذاشته ام و به قدر استطاعت خویش توانسته ام در این راه فعالیت هایی داشته باشم از جمله فعالیت هایی که داشته ام می توانم به انتشار آلبوم "طره دلدار" که نخستین اثر موسیقایی اینجانب بوده اشاره کنم همچنین آهنگسازی، تنظیم و ضبط چند تصنیف که تا به حال منتشر و به گوش شنوندگان رسیده است و تصنیف های دیگری هم در شرف ضبط دارم که در آینده به سمع شنوندگان خواهد رسید در حال حاضر هم مشغول به تکمیل آلبوم بداهه نوازی هستم که انشالله در آینده منتشر خواهد شد.

ایسنا: فرمودید که هنر برای ایرانیان جایگاهی والا دارد چگونه است که هنر همچنین جایگاهی در میان مردم دارد؟

هنر با دروغ سازگار نیست، به نظر من هنر با انسان زاده می شود تپش قلب انسان ریتم موسیقی است. هنر به ویژه موسیقی حکایتی است از طبیعت یاسرشت بشری، و هنر می کوشد تا انسان را به سمت زیبایی ها سوق دهد و انسان را از تنهایی، ترس، اضطراب، تلخکامگی رهایی دهد و به همین دلیل است که آدمی را به خود جذب می کند و جایگاه والایی پیدا می کند.

ایسنا: چرا بیشتر وقت خود را صرف بداهه نوازی می کنید؟

سعدی به لب دریا دردانه کجا یابی     در کام نهنگان رو گر می طلبی کامی

بیشتر بداهه را به دو دلیل دوست دارم؛

اول، توجه داشته باشید سرشت انسان از رئالیسم طبیعت سرچشمه می گیرد و بداهه نوازی از سرشت آدمی، انسان به طور غریزی فرزندش را دوست دارد چون در چهره، حرکات و نگاه فرزندش خودش را می بیند و فرزندش به او کمک می کند تا خودش را بیشتر بشناسد.

هنرمند وقتی که یک اثر هنری را خلق می کند مانند فرزندش آن اثر را دوست دارد زیرا برخواسته از سرشت و درون خود اوست که هیچ وقت نمی توانسته آن را ببیند و این اثر هنری کمک کرده به شناخت انسان پیش خودش و دیگران.

دوم، بداهه نوازی قله موسیقی این سرزمین است و خلاقیت را بیشتر می کند. وقتی که سطح خلاقیت بالا رفت آنگاه است که هنرمند می تواند خلق کند، چرا در گذشته ما تصنیف سازان زیادی داشتیم چون استادان آن دوره بداهه نواز بودند و بداهه نوازی به آنها کمک می کرد که خلق کنند و در چهارچوب آموخته های خود نمانند و از آنها پا فراتر بگذارند و توانستند اثرهایی خلق کنند که امروز بسیاری از مردم با این آثار هنری زندگی می کنند و خاطره دارند، بداهه نوازی سبب می شود که موسیقی ما بین مردم زنده بماند اگر بداهه را از موسیقی برداریم موسیقی می میرد و اگر موسیقی ایرانی تا امروز زنده مانده به دلیل بداهه نوازی های انجام شده است.

ایسنا: موسیقی چه تاثیری در جامعه می تواند داشته باشد؟

موسیقی بیان کننده احساسات و عواطف یک جامعه به وسیله الحان و نغمات است موسیقی یکی از مهم ترین انگیزه های شناخت فرهنگ و تمدن هر جامعه و نشان دهنده روحیه سالم هر ملتی به شمار می رود.

طرز تفکر، سلوک اجتماعی و حال و مقام هر قوم از شیوه ی موسیقی پیشرفت های آن در تعبیر عشق و علاقه به زندگی معلوم می شود و بهترین وسیله برای شاداب نگاه داشتن روحیات و عواطف ملی است.موسیقی صیقل زن روح و روشنگردل است و آینه سراپا نمای احساسات  بی آلایش بشری است موسیقی مرهمی است برای دل های خسته و تسکینی بر دل های شکسته.

ایسنا: چه دلایلی باعث خلق یک اثر هنری می شود؟

دلایل های بسیاری در خلق آثارهای هنری می تواند حایز اهمیت باشد، شما در نظر داشته باشید چه چیز باعث شد که داوینچی لبخند مونالیزا را خلق کند، هنر زائیده نیاز به زیبایی است و نیاز به زیبایی باعث شد که داوینچی این اثر هنری را خلق کند و نامش را در تاریخ جاودان کند و بی گمان زیبایی در خلق یک اثر هنری بسیار حائز اهمیت است و گاهی مواقع هم شرایط سیاسی اجتماعی در خلق یک اثر هنری بسیار کمک می کند به طور مثال تصنیف مرغ سحر به آهنگسازی مرتضی خان نی داوود و ترانه سرایی ملک الشعرای بهار از ساخته های دوران مشروطیت و حال و هوای سیاسی اجتماعی آن زمان است.

ایسنا: چه تفاوتی بین موسیقی امروز و دیروز است؟

اولین تفاوت نبود صدای زن،در گذشته بین موزیسین ها و خوانندگان همدلی بود همه با هم در یک محیط مشغول به فعالیت بودند و همین همدلی باعث خلق اثرهایی جاودان شد که حتی امروزه می بینیم که طرفدارهای بسیاری دارند و به این آثار گوش فرا می دهند، موسیقی دوره گذشته کاملا احساسی بود شنونده را تحت تاثیر خود قرار می داد دقیقا مثل یک غواص حرفه ای که دست علاقه مندی را می گیرد و او را به اعماق اقیانوس می برد و زیبایی های شگفت و شگرف آن محیط را به او نشان می دهد، موسیقی باید منشاء اثر برای ایجاد آرامش و زدودن شلوغی ذهنی از مخاطب خود شود ولی موسیقی امروز کاملا برعکس گذشته عمل می کند امروزه موسیقی بیشتر دیدنی است تا شنیدنی!

ایسنا: گفتید موسیقی امروز دیدنی است تا شنیدنی اگر می شود در این رابطه توضیح بیشتری بدهید؟

یکی از معانی موسیقی بیان احساسات به وسیله الحان و نغمات است وقتی نوازنده یا خواننده ای شروع به اجرا می کند باید هنرش به قدری گیرا باشد که شنونده به روح مطلب توجه کند و شنونده را با خود به عمق زیبایی ها ببرد نه اینکه توجه شنونده را به حرکات  نمایشی جلب کند و در اینجاست که موسیقی می شود دیدنی نه شنیدنی.

ایسنا: آیا سن و سال در خلق اثر هنری تاثیر دارد؟

من به این معتقدم که هنر ذاتی و موهبت الهی است که طبیعت آن را به صورت ودیعه در اختیار آدمی می گذارد که وی ماموریت دارد در طول عمرش آثاری از خود خلق و بر جای گذارد و حضرت حافظ می فرماید:

طی مکان ببین و زمان در سلوک شعر      کاین طفل یک شبه ره یک ساله می رود

در خلق یک اثر هنری سن و سال اصلا مطرح نیست چون همان طور که عرض کردم هنر ذاتی است، استاد پرویز یاحقی در سن 17 سالگی اثر امید دل من کجایی با صدای استاد بنان را ساخت، استاد رهی معیری اولین غزلش را در سن 16 سالگی سرود  استاد جلیل شهناز در سن 24 سالگی سولیست رادیو ملی ایران شد، استاد فریدون حافظی در سن 21 سالگی اولین بداهه نوازیش از رادیو ملی ایران پخش شد.

به قول سعدی:

چون کنعان را طبیعت بی هنر بود        پیمبرزادگی قدرش نیفزود

هنر بنمای اگر داری نه گوهر             گل از خار است و ابراهیم از آذر

محال است که هنرمندان بمیرند و بی هنران جای ایشان گیرند.توانگری به هنر است نه به مال و بزرگی به عقل است نه به سال.

ایسنا: بنا به اینکه شما در این عرصه یعنی موسیقی اصیل ایرانی فعالیت دارید اوضاع را چگونه می بینید؟

در این روزگار که متاسفانه سنت های اصیل و پویای مردم ایران که ریشه در اعماق تاریخ دارد و پاره ای از آنها از سپیده دم تاریخ با ما بوده است شتابان و تازان پایمال کمیت های عصر جدید می شود و پای تجدد خواهی و تقلید غیر منطقی از شیوه های نوظهور قربانی می شود.

امروز افرادی که در این عرصه فعالیت دارند با هنر تجارت می کنند به عبارتی تاجر هنر هستند حالا چه از لحاظ تدریس چه از لحاظ اجرای برنامه ،واضح و روشن عرض کنم هدف فقط خالی کردن جیب مردم است نه خلق و ارائه آثار هنری.

ایسنا: آیااین روند لطمه ای به موسیقی خواهد زد؟

به عقیده من تاریخ موسیقی ایران بدهکار به این موضوع بود که الان مستحضر هستیم،ولی چون موسیقی اصیل ایرانی ریشه تاریخی دارد به هیچ عنوان لطمه نخواهد خورد چون ما استادان بسیاری در طول تاریخ داشته ایم که اثرهایی را ثبت و برجای گذاشته اند اساتیدی چون ابوالحسن صبا، مرتضی محجوبی، جلیل شهناز، احمد عبادی،حسن کسایی، پرویز یاحقی، حبیب اله بدیعی، پرویز مشکاتیان، فرامرز پایور، رضا ورزنده و... قضاوت نهایی با نقاد روزگار است که در طول چند قرن اثرهای هنری را غربال کند تا خرده ریزها روی زمین بریزد و درشت ها باقی بماند.

ایسنا: به کدام یک از نوازندگان علاقه دارید؟

من به تمامی هنرمندانی که در عرصه موسیقی فعالیت دارند و برای مملکت و جامعه خدمت می کنند و مفید و صادق هستند عشق می ورزم ولی بیشتر علاقه مند به نوازندگان سبک رادیو هستم، به ترتیب استاد جلیل شهناز، لطف اله مجد، فرهنگ شریف، فریدون حافظی و... این استادان علاوه بر مقام ممتاز هنری از نظر اخلاقی نیز از هنرمندان شامخند و یکی از بزرگترین سعادت ها که نصیب بنده شد آشنایی با این اساتید بود.

هر وقت که به خدمتشان شرفیاب می شدم جز صداقت تواضع فروتنی خوش خلقی چیزی ندیدم البته نیازی به تعریف نیست به قول معروف گرحال ما خواهی از دیده ما جستجو کن، دیده انسان ها بیانگر تمام حقایق است.

کتاب فضل تو را آب بحر کافی نیست       که تر کنم سر انگشت و صفحه بشمارم

ایسنا: نظر شما در مورد موسیقی امروز کردستان چیست؟

باید اشاره ای داشته باشم به این مسئله که امروز کردستان را با نام فرهنگ و هنر می شناسند، ولی به عقیده من این نام مربوط به گذشته کردستان است نه امروز چون خلق بهترین ترانه های اصیل کردی و آثار هنری متعلق به دوره گذشته است، پس نام فرهنگ و هنر مصداق گذشته کردستان است.

امروز هر نوع ترانه ای که از رسانه ها پخش می شود بازخوانی آثار خوانندگان و آهنگسازان دوره گذشته است. اگر بخواهم واقعیت را در مورد موسیقی امروز بگویم باید عرض کنم که موسیقی امروز رو به افول است.

امروز هنر نیاز به توجه بیشتری دارد، متاسفانه جامعه در سطح محدود و راکدی قرار گرفته است. وقتیکه مساله ای یا فکری مطرح می شود غالبا نشنیده، ندانسته و نشناخته قاطعانه در برابرش ایستادگی می شود و این مساله بسیار مهم به نظر من می تواند خود یکی از مانع های خلق آثار هنری در جامعه امروز باشد.

ایسنا: آخرین سخن؟

امروز مساله هنر برخلاف گذشته از چهارچوب محدود کاخ های اشرافی و محدوده ی زندگی ثروتمندان بیرون آمده است و در خدمت توده مردم توسعه و تعمیم پیدا کرده است.

شناختن هنر از نظر وسعت بشری که امروز پیدا کرده است هم از نظر رسالت جدی و بسیار متعالی که امروز هنر دارد پیدا می کند، برای ما که وابسته به هر تاریخ و فرهنگی باشیم، به هرحال در این قرن زندگی می کنیم ضرورت دارد. به همین سبب همیشه سعی و تلاشم بر این بوده که عاشقانه و صادقانه در راه موسیقی خدمت کنم و هر ترانه ای، یا هر نوع اثر موسیقایی را که ساخته ام بدون هیچ چشم داشتی به سمع مردم برسانم تا بتوانم آرامشی را برای ذهن مخاطبانم بسازم.

در نهایت تواضع و فروتنی از شما بابت این مصاحبه متشکرم و از دوستانی که همیشه بنده را مورد تشویق و عنایت و لطف خود قرار می دهند از صمیم قلب نهایت تشکر را دارم و همیشه هنر موسیقی را به خاطر جامعه و مردم هنردوست و هنرشناس ادامه می دهم نه به خاطر مال و جاه...

ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده ایم              از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم

گفتگو از فرشید اردلان

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: